استعاره ریشه و شاخه: ایستادن در تبر زمانه:
در زیستشناسی، لایهٔ کامبیوم درست بین چوب و پوست درخت قرار دارد و تنها جایی است که سلولهای جدید میسازد – دقیقاً جایی که تبر میخورد. پس بریدگی، محل تولد است، نه مرگ. آیا این لحظهٔ «اینجا» که از آن گریزانیم، خود بسترِ دگرگونی نیست؟
راهکار:
تبر نماد تغییر است؛ هر بریدگی فرصتی برای رویش دوباره است. ریشهها در عمق و شاخهها در ارتفاع رشد میکنند، اما لایهٔ زایندهٔ درخت جایی میان این دو است که پیوسته میبالد. شاید «اینجا» که تبر میخورد، همان نقطهٔ تحول باشد.