رشد شخصی پس از آسیب

مسئولیت درمان زخم‌های عاطفی با خودت:

جالب است که نوروبیولوژی می‌گوید خاطرات درد عاطفی و فیزیکی در یک ناحیه از مغز (اینسولای قدامی) پردازش می‌شوند. بدن واقعاً فرق چندانی بین این دو قائل نیست. پذیرش این که زخم حالا «جزئی از توست»، دقیقاً نقطه‌ای است که مغز از حالت جنگ برای انکار، به حالت سازگاری برای یکپارچه‌سازی خاطره تغییر می‌کند. آیا این پذیرش را یک شکست می‌دانید یا یک پیروزی تکاملی؟

راهکار:

این نگاه، شبیه به اصل «پذیرش و تعهد درمانی» (ACT) است که می‌گوید درد روانی اجتناب‌ناپذیر است، اما رنج زمانی ایجاد می‌شود که با آن درد بجنگیم. به جای «خوب کردن»، شاید تمرین روی «همزیستی با زخم» و کاهش قدرت آن بر انتخاب‌های امروزتان مفید باشد.