روزی که بیشتر از همه نیاز داری، تنها میمانی:
پدیدهای به نام «طرد اجتماعی» درد فیزیکی ایجاد میکند، چون مغز از همان مدارهای مربوط به درد جسمی استفاده میکند. این مکانیسم بقا، هشدار میداد که انزوای از قبیله برابر با مرگ است. آیا امروز این سیستم باستانی، روابط مدرن ما را بیشازحد دردناک میکند؟
راهکار:
این احساس، ریشه در یک اصل روانشناسی به نام «ناهماهنگی شناختی» دارد: ذهن ما برای کاهش درد طردشدن، داستان میسازد که گویا ترک شدن در بدترین لحظه، عامدانه و جهانی است. شاید بازنگری این داستان به «گاهی کمک دیگران به موقع نمیرسد»، بار هیجانی آن را کم کند.