جمله تلخ عاشقانه: روزی برای داشتن من آرزو میکنی:
مطالعات نوروساینس نشان میدهد هنگام پشیمانی از جدایی، همان نواحی مغز که درد فیزیکی را پردازش میکنند فعال میشوند. پس «آرزوی داشتن» فقط یک احساس نیست، یک واکنش عصبی به فقدانه. سؤال: چرا انسانها بیشتر برای چیزهایی که به دست نیاوردهاند پشیمان میشوند تا چیزهایی که از دست دادهاند؟
راهکار:
این جمله نمونهای از «پشیمانی پس از فقدان» است. روانشناسان میگویند مغز انسان برای حفظ بقا، داراییهای عاطفی را بیش از حد ارزشگذاری میکند، بنابراین آرزوی دوباره داشتن کسی ریشه در ترس از تنهایی دارد نه عشق واقعی.