چرا هرچه بیشتر میدوی عقبتر میمانی؟:
قانون ملکه سرخ در زیستشناسی تکاملی میگوید یک گونه باید مدام سریعتر بدود تا جایگاه خود را حفظ کند؛ در روانشناسی هم تردمیل لذتگرا نشان میدهد که تلاش بیوقفه برای خوشبختی، ما را در جای خودمان نگه میدارد. تحقیقات نشان داده انسانها پس از هر موفقیت، سریعاً به سطح رضایت قبلی بازمیگردند. شاید دویدن بیوقفه بدون تغییر مسیر، دقیقاً همان دامی است که ما را عقب میاندازد. آیا تا به حال به این فکر کردید که ایستادن گاهی میتواند جلو زدن باشد؟
راهکار:
این جمله میتواند بازتابی از تردمیل لذتگرا باشد: هر پیروزی، نقطهی رضایت را بالا میبرد و دوباره احساس عقبماندگی شروع میشود. راه فرار، تغییر جهت است، نه افزایش سرعت. به جای تلاش مضاعف برای رسیدن به همان اهداف قبلی، مسیر را عوض کنید و ارزشهایتان را از نو تعریف کنید.