رویاهای زیادی دارم

نیمی از من مرده؛ نیمه‌ی دیگر هنوز خواب می‌بیند:

در روان‌شناسی، ماندن در وضعیت «نیمه‌مرده/نیمه‌رؤیاپرداز» با پدیده‌ی «رشد پس از سانحه» هم‌پوشانی دارد؛ مغز پس از فقدان، شبکه‌ی حالت پیش‌فرض را بیش‌فعال می‌کند و همین خیال‌پردازی جبرانی را تقویت می‌کند. از نظر شیمیایی، دوپامینِ امید با کورتیزولِ سوگ در رقابت است؛ برای همین رویاها پس از فروپاشی واضح‌تر دیده می‌شوند.

راهکار:

این جمله بازتاب «رشد پس از سانحه» است؛ روان‌شناسان می‌گویند گاهی مرگِ بخشی از وجود، شرطِ آزادشدن بخش دیگر است. نیمه‌ی مرده می‌تواند کودِ نیمه‌ی رؤیاپرداز شود، نه نقطه‌ی پایان آن.