روابط مجازی فیک

وابستگی به فضای مجازی و باختن خود واقعی:

به این وضعیت در روانشناسی «گرسنگی عاطفی ناشی از حضور وهمی» می‌گویند: مغز از نوتیفیکیشن و لایک، حضور جمعی می‌سازد اما بدون تماس فیزیکی و زبان بدن، اکسی‌توسین کافی ترشح نمی‌شود؛ نتیجه تنهایی‌ای مزمن است. از طرفی پاداش متغیر لایک و بازدید دقیقاً همان مکانیزم شرطی‌سازی قمار است و دانستنِ فیک بودن رابطه، ولع را کم نمی‌کند، بلکه امید به «برد بعدی» را بیشتر می‌کند.

راهکار:

فضای مجازی آینه‌ی نیاز ما به دیده شدن است؛ ما نه به آدم‌ها، که به بازتاب خودمان در قاب‌ها و واکنش‌ها وابسته شده‌ایم. برای همین هم با فهمیدن فیک بودن رابطه، درد کم نمی‌شود؛ چون مسأله از اول هم خودِ رابطه نبوده، خودِ ما بوده.