اعتیاد به فضای مجازی

فضای مجازی؛ فرار از واقعیت یا آینه تنهایی؟:

پارادوکس فرار از واقعیت: مغز در فضای مجازی دوپامین سریع می‌گیرد، اما مدار پاداش در دنیای واقعی گرسنه می‌ماند؛ پژوهش‌ها استفاده‌ی منفعل را با افزایش تنهایی و مقایسه‌ی اجتماعی مرتبط می‌دانند. مجازی مثل مسکّن است: درد را کم می‌کند، علت را درمان نمی‌کند. آیا مجازی پناه است یا مسکّن؟

راهکار:

این جمله یک پارادوکس را نشان می‌دهد: فضای مجازی هم محصول نارضایتی از دنیای واقعی است و هم می‌تواند آن نارضایتی را عمیق‌تر کند؛ چون جای تجربه‌ی واقعی، نسخه‌ی فشرده و قابل‌کنترل واقعیت مصرف می‌شود. نکته‌ی تازه این است که مجازی نه فرار، بلکه آینه‌ی بزرگ‌نمایی‌شده‌ی همان خلأ است.

ما معتاد فضای مجازی نیستیم، فقط تفریح نداریم: