روابط دوسوگرا

رفیق نه ولی دشمنای خوبی بودید؛ نشانه‌های رفاقت سمی:

در روانشناسی اجتماعی، روابط دوسوگرا—کسانی که همزمان نقش حمایت و تهدید دارند—می‌توانند از دشمنان قطعی استرس‌زاتر باشند؛ چون مغز مدام در حال رمزگشایی نیت مبهم است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد فشار خون در مواجهه با افراد دوسوگرا بیشتر از مواجهه با دشمن صریح بالا می‌رود. به تعبیر علوم شناختی، عدم قطعیت اجتماعی برای مغز پرهزینه‌تر از تعارض آشکار است؛ چون مدار پیش‌بینی خطا مدام فعال می‌ماند. این جمله دقیقاً همان وضعیت دوسوگرایی را فشرده کرده است.

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه‌ی «دشمن شفاف بهتر از دوست ریاکار» دید؛ در روانشناسی، روابط دوسوگرا—نه کاملاً دوست، نه کاملاً دشمن—بیشترین استرس را ایجاد می‌کنند چون مغز مدام درگیر رمزگشایی نیت مبهم می‌ماند.