رنج از عشق

درد عشق: آخرین عزیز یا آخرین دشمن؟:

تحقیقات علوم اعصاب نشون داده که هنگام طردشدن عاطفی، دقیقاً همان نواحی مغز فعال می‌شوند که هنگام درد فیزیکی. یعنی مغز شما تفاوتی بین شکستن قلب و شکستن استخوان قائل نیست. این استعاره شاعرانه شما، یک واقعیت نورولوژیک خام است: عشق و درد در سطح عمیق‌ترین لایه‌های عصبی در هم تنیده‌اند. آیا این یعنی عشق بدون رنج، اصلاً عشق نیست؟

راهکار:

این جمله رو از زاویه‌ای دیگه ببین: شدت عشقت به‌اندازه‌ای بود که رنجی به‌همون اندازه ازش دریافت کردی - این یه معادله عاطفی‌ست نه شکست. شاید وقتشه از این ترازوی ذهنی بیرون بیای و عشق رو نه به‌عنوان بده‌بستان، که به‌عنوان تجربه‌ای مستقل بپذیری.

دوستت داشتم و رنجم دادی: