چرا فهمیدن زندگی یعنی انتخاب آرامش به جای برنده شدن:
مطالعات دانیل کانمن نشان میدهد مغز با «مقایسه نسبی» پاداش میگیرد؛ پس از هر برد، دوپامین افت میکند و حس پوچی میآید. اما آرامش با فعالشدن سیستم سروتونین و حس تعلق، پایداری عصبی ایجاد میکند. پس «برندهنبودن» عقبنشینی نیست؛ تغییر میدان بازی از رقابت بیرونی به هماهنگی درونی است. نیچه هم گفته: کسی که چرایی زندگی را دارد، با هر چگونگی کنار میآید. آیا شما بردی را تجربه کردهاید که بعدش تهی شده باشید؟
راهکار:
این جمله را میشود معکوس دید: آرامش نه تسلیم، بلکه بردنِ بیصدا در بازیای است که دیگران حتی متوجهاش نمیشوند؛ ارتقا به سطحی که رقابت در آن بیمعناست.