رها کردن افراد و بازگشت به خود:
در روانشناسی یونگی، فرایند فردیت مستلزم جدا شدن از انتظارات جمعی و برخی پیوندهای ناسالم است؛ مرزگذاری عاطفی نه انکار رابطه، بلکه شرط شکلگیری هویت مستقل است. پژوهشها نشان میدهند قطع ارتباط با روابط فرسایشی میتواند بار شناختی و استرس مزمن را کاهش دهد. مرز سالم را از قطع رابطه چطور تشخیص میدهید؟
راهکار:
رها کردن بعضی آدمها همیشه یعنی شکست رابطه نیست؛ گاهی یعنی پایان دادن به نقشی که آن رابطه از تو میگرفت. بهجای پرسش «چرا رفت؟» میتوان پرسید «بعد از رفتنش، کدام بخش از من جا مانده بود که حالا برمیگردد؟» این تغییر زاویه، فقدان را به بازیابی هویت تبدیل میکند.