رهایی از تاییدطلبی: من خود نورم:
فیزیک میگوید نور تنها چیزی است که برای حرکت به هیچ محیطی نیاز ندارد؛ در خلأ هم با سرعت ۲۹۹,۷۹۲,۴۵۸ متر بر ثانیه پیش میرود. اگر خودت نور باشی، هرگز مستقیماً نمیتوانی خودت را ببینی؛ فقط بازتابات را در دیگران میبینی. نور نه از تاریکی فرار میکند، بلکه به محض ورود، تاریکی را از تعریف میاندازد.
راهکار:
این همان منطق ستارههاست: آنها برای زمین نورند، بدون آنکه تلاشی برای دیده شدن کنند. فقط هستند.