رهایی از کمال گرایی

انسان بودن کافی است؛ یادداشت فرزند ماه:

روان‌شناسی خودتعیینی نشان می‌دهد وقتی «شایستگی» به اجبارِ بزرگ بودن تبدیل شود، انگیزه درونی نابود می‌شود. در آزمایش دسی، کودکانی که برای نقاشی جایزه می‌گرفتند خیلی زودتر از کودکانی که فقط برای لذت نقاشی می‌کردند دست کشیدند؛ چون پاداش بیرونی، بازی را به وظیفه بدل کرد. این جمله همان سپر را برمی‌دارد: پذیرش انسانیتِ معمولی، موتور خلاقیت را روشن نگه می‌دارد. اگر بزرگی از دلِ اجبار بیرون نیاید، آیا تعریف موفقیت را هم باید عوض کنیم؟

راهکار:

بزرگی اغلب نه از تلاش برای «بزرگ بودن»، بلکه از پذیرش همین انسانیت ساده می‌آید؛ ذهن وقتی از فشار قهرمان‌بودن رها شود، ریسک‌های واقعی را راحت‌تر می‌پذیرد.