رفتن ما

جهان یادگار است و ما رونده؛ فلسفه گذر زندگی:

واقعیت جالب: روان‌شناسان به این «اثر مهلت‌زمانی» می‌گویند. وقتی انسان حقیقت محدودیت زمانی را بپذیرد، تمرکز او روی تجربه‌های اصیل و روابط عمیق می‌رود، نه جمع‌آوری داشته‌ها. احتکار لحظه‌هاست که ما را از زندگی واقعی دور می‌کند. این خط، یادآور همان «ممنتو موری» رومی‌هاست: یادت باشد خواهی مرد. سوالی که مطرح می‌شود: اگر فقط یک ماه فرصت داشتی، امروز چه کار متفاوتی می‌کردی؟

راهکار:

این نگاه گذرایی می‌تواند تلنگری برای اولویت‌بندی لحظه‌های واقعی باشد. شاید دفعه بعد که داری به کاری بی‌معنی چسبیدی، یادت بیاید که «جهان یادگار است» پس چه بهتر که یادگاری ارزشمند از خودت بجای بگذاری.