رفتن ما

زودگذری زندگی: جهان یادگار است و ما رفتنی:

مغز انسان تمایل دارد ثبات را ببیند، اما هر سلول بدن ما هر ۷ سال کاملاً نو می‌شود. شما همین الان هم از «خودِ» ۷ سال پیش فقط خاطره‌اید. ادراک «بودن» توهمی است که ذهن برای بقا ساخته. آیا واقعاً ما «رفتن» را تجربه می‌کنیم یا فقط تغییر شکل؟

راهکار:

این جمله یادآور مفهوم «ممنتو موری» (مرگ را به خاطر بسپار) است. در روانشناسی، پذیرش زودگذری باعث کاهش اضطراب مرگ و افزایش قدردانی از لحظه حال می‌شود.