رفتن کسی که نمی‌خواهد بماند

رفتن کسی که نمی‌خواهد بماند و تلاش بیهوده:

اصل «کمترین علاقه» می‌گوید در رابطه، طرفی که وابستگی کمتری دارد قدرت بیشتری بر تعریف سرنوشت آن دارد؛ پس تلاش یک‌طرفه لزوماً کشش نمی‌سازد. روان‌شناسی تصمیم هم «خطای هزینهٔ غرق‌شده» را اضافه می‌کند: هرچه بیشتر سرمایه‌گذاری کنی، سخت‌تر می‌پذیری که رفتن طرف مقابل به تلاش تو ربطی ندارد.

راهکار:

این جمله بیشتر از «کم گذاشتن» دربارهٔ «ناهم‌راستایی خواستن» است؛ تلاش زیاد نمی‌تواند جای انتخاب طرف مقابل را پر کند. بازتعریف تازه: رفتن کسی که نمی‌خواهد بماند، فضای رابطه را از التماس به پذیرش انتخاب‌ها تغییر می‌دهد.