رفتن بی صدا و اشکهای پنهان:
از نظر نوروساینس، دیدن اشک دیگران باعث فعال شدن 'نورونهای آینهای' در مغز میشود و همدلی را تشدید میکند. جالب اینجاست که گریه کردن نه تنها برای تخلیه استرس، بلکه برای ایجاد پیوند اجتماعی تکامل یافته. شاید 'بی صدا رفتن' شما دقیقاً برعکس این مکانیسم عمل میکند و پیوند را قطع میکند. آیا واقعاً میتوان با پنهان کردن وداع، از درد دیگران کاست؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر دید: گاهی سکوت در رفتن، نه از روی ترحم، بلکه از روی احترام به احساسات طرف مقابل است. اما پرسش اینجاست: آیا واقعاً میتوان با نادیده گرفتن اشکها، از رنج جدایی کاست یا فقط آن را به تعویق میاندازیم؟