تغییر نکردن آدم‌ها؛ انتظار بی‌فایده:
در روانشناسی شخصیت، «ثبات» و «تغییر» همزمان درست‌اند: صفات پایه در طول عمر میانگین تغییر می‌کنند، اما رتبه نسبی افراد معمولاً پایدار می‌ماند؛ یعنی همان کسی که در ۲۰ سالگی کم‌تحمل‌تر بود، در ۵۰ سالگی هم نسبت به همسالانش کم‌تحمل‌تر می‌ماند. استعاره مار و پوست همین را می‌گوید: رفتار عوض می‌شود، الگوی تکرارشونده سخت‌تر.
راهکار:
این جمله بیشتر شبیه یک هشدار روانی است تا حکم قطعی؛ آدم‌ها می‌توانند رفتارشان را تغییر دهند اگر انگیزه، محیط و مهارت لازم را پیدا کنند، اما «ذات» ثابت‌تر از عادت‌هاست. تفکیک رفتار قابل‌تغییر از الگوی تکرارشونده، انتظار را واقع‌بینانه‌تر می‌کند.