چطور با آدمای موقتی رفتار کنیم؟ حد و مرز در روابط:
تحقیقات نشون میده مغز ما برای روابط کوتاهمدت و بلندمدت مکانیزمهای متفاوتی داره: دوپامین در برخوردهای گذرا، اکسیتوسین در پیوندهای عمیق. وقتی به هر دو یکسان واکنش نشون بدی، سیگنالهای شیمیایی مغزت بهمرور کور میشه. سوال اینجاست: آیا ما ناخودآگاه به همه یکسان انرژی میدیم چون از تنهایی میترسیم؟
راهکار:
این جمله رو میشه برعکسش هم دید: گاهی آدمای موقتی تبدیل به دائمیهای ارزشمند میشن. شاید حکمتش اینه که مرزها رو با توجه به عمق واقعی رابطه تنظیم کنی، نه پیشفرض ذهنی.