چطور با نداشتن اعتماد به خود، به دیگران اعتماد کنیم؟:
اعتماد بینفردی در مغز بیشتر یک محاسبهٔ ریسکِ تجربی است تا تصمیم قلبی؛ پژوهشها نقش اکسیتوسین و شبکهٔ پیشبینی خطا را در تعدیل آن نشان دادهاند. خودشفقتی بالا هم معمولاً با مرزگذاری واقعبینانهتر و اعتمادِ تدریجیتر همبسته است، نه اعتماد کورکورانه.
راهکار:
اعتماد به آدمها معمولاً یکشبه ساخته نمیشود؛ از تعاملهای کوچک و کمریسک شروع میشود: یک گفتوگوی کوتاه، یک همکاری ساده و مشاهدهٔ ثبات رفتار طرف مقابل. اعتماد به خود هم موازی رشد میکند؛ هر بار که مرزت را شفاف میگویی و بازخورد میگیری، دادهٔ واقعی برای خودباوری جمع میکنی.