رفیق فقط وقت نیاز

رفاقت یک طرفه؛ رفیق‌هایی که فقط کارشان لنگ بود:

نظریه مبادله اجتماعی می‌گوید رابطه‌ها وقتی پایدار می‌مانند که سود و هزینه برای دو طرف متوازن باشد. در روابط ابزاری، طرف فقط هنگام نیاز فعال می‌شود و بعد خاموش. پژوهش‌ها نشان می‌دهد دوستی‌های سودجویانه سریع‌تر فرو می‌ریزند، چون اعتماد بدون تبادل متقابل شکل نمی‌گیرد. مرز رفاقت کجاست؟

راهکار:

این جمله یک قرارداد نانوشته را افشا می‌کند: بعضی آدم‌ها هم‌مسافرند، نه رفیق. رفاقت وقتی شکل می‌گیرد که تبادل فقط در لحظه نیاز نباشد؛ در غیر این صورت، آنچه می‌ماند یک شبکه دسترسی موقت است، نه پیوند. از این زاویه، «کارشون لنگ بود» تعریف خودشان از رابطه را لو می‌دهد، نه کم‌بودن تو.