دوستی وقت بیحوصلگی؛ رفیق فقط وقت نت نداشتن:
پژوهشها نشان میدهد بیحوصلگی، میل به پاداش اجتماعی را بالا میبرد و افراد تحتتحریک، به سراغ آشنایان در دسترس میروند؛ یعنی گاهی دوستی نه انتخاب، بلکه «پرکردن سکوت» است. شبکههای اجتماعی هم همین شکاف را با حضورِ ظاهری پر میکنند. آیا ما هم فقط جایگزینِ نت شدهایم؟
راهکار:
این جمله یک مکانیسم آشنا را لو میدهد: آدمها وقتی محرکهای تازه قطع میشود، به «حافظهٔ اجتماعی» خود پناه میبرند؛ نه لزوماً به بهترین دوستشان، به در دسترسترینشان. اگر میخواهی تیکه تلختر و دقیقتر شود، اضافه کن که فرق «رفیق بودن» با «گزینهٔ پیشفرض بودن» همین است.