رفیق بی وفا

تشبیه درخت بدون برگ به رفیق بی وفا:

رها کردن رفیق بی‌وفا: حتی اگر فرزند شاه باشد:

طبق پژوهش‌های عصب‌شناسی، طرد شدن از سوی کسی که دوستش داریم، دقیقاً همان نواحی مغزی‌ای را فعال می‌کند که درد فیزیکی. به همین دلیل رها کردن یک رفیق بی‌وفا، حتی اگر منطق بگوید «باید بروی»، مثل شکستن یک استخوان احساسی است. جالب اینجاست که مغز برای محافظت از خود، خاطرات بد را کمرنگ و خاطرات خوب را پررنگ می‌کند تا شما را در رابطه نگه دارد. چرا مغز ما ترک کردن را سخت‌تر از تحمل بی‌وفایی می‌کند؟

راهکار:

ارتباط سمی مثل صندلی شکسته‌ای می‌ماند: هرچقدر هم تزئینش کنی، باز هم تو را زمین می‌زند. رفاقت واقعی بر اعتماد و احترام بنا شده، نه نام و نشان. رها کردن، اولین قدم برای باز کردن جا برای کسانی‌ست که ارزش شما را می‌دانند.

بیخیال بدون تو هم میشه زندگی کرد: