رضایت خدا از بنده

راز زندگی مورد قبول خدا؛ از بندگی تا رضایت:

در روان‌شناسی دین، جهت‌گیری دینیِ درونی با کاهش اضطراب وجودی و سلامت روان مرتبط است، اما دینِ نمایشی و اجباری اثر معکوس دارد. در عرفان اسلامی هم مقام «رضا» جایی است که بنده از اراده‌ی خودش می‌گذرد و خدا از او راضی می‌شود؛ یعنی پذیرش الهی نه با ترس از بندگی، بلکه با هم‌راهی درونی و عشق به اراده‌ی او معنا پیدا می‌کند. مرز میان عادت دینی و ایمان آزاد کجاست؟

راهکار:

این جمله را می‌شود جور دیگری دید: در عرفان، بندگیِ از سر عشق خودش راهی به رضایت است؛ پس مشکل از «بنده بودن» نیست، از بندگیِ از سر ترس است. می‌توانی این هفته یک کار دینی یا انسانی را فقط برای حس نزدیکی به خدا انجام بدهی، نه برای انجام وظیفه؛ بعد ببین حالت با بقیه فرق دارد یا نه.