اسیر عشق تو از هر دو عالم آزاد است - امام حسین:
در روانشناسی مدرن به این پدیده «وابستگی مقدس» میگویند: وقتی یک دلبستگی عمیق و بدون شرط، تمام دلبستگیهای سطحی دیگر را بیاثر میکند. جالب است که این دقیقاً برعکس وابستگیهای ناسالم عمل میکند – هرچه اسیرتر، آزادتر. در فلسفهٔ عرفانی هم «بندهٔ عشق بودن» تنها راه رهایی از بندگی دنیاست. آیا این پارادوکس در زندگیتان تجربه کردهاید؟
راهکار:
اگر این بیت را برای کسی میفرستی، میتوانی با اضافه کردن یک مصرع از حافظ یا مولانا مثل «بندهٔ عشق شو و از دو جهان آزاد شو» عمق معنایی را دوچندان کنی.