راه رهایی از احساس کمبود

چشم و دل سیر؛ رهایی از حس همیشگی کمبود و تشنگی درونی:

پدیده‌ی «عادات‌پذیری لذت» در علوم اعصاب می‌گوید: مغز با هر محرک تکراری، گیرنده‌های دوپامین را کم می‌کند؛ بنابراین همان دریا هم وقتی به دستت برسد، دیگر «دریا» نیست و تشنگی‌ات باقی می‌ماند. سیری یک عدد نیست، یک تنظیمِ عصبی است. پس ریشه‌ی تشنگی ما کمبودِ دنیاست یا کمبودِ گیرنده‌های رضایت؟

راهکار:

سیری را می‌توان به چشم یک «سبک نگاه» دید، نه یک «مقدار داشته‌ها»؛ آدمِ سیر، کسی است که از آنچه هست، تصویری تمام‌عیار از کافی‌بودن می‌سازد. تشنگیِ او با دریا کم نمی‌شود، چون اصلاً تشنگیِ آب نیست.