آرامش، سکوت و گریه: مسیری به سوی امید:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد گریههای احساسی حاوی پرولاکتین و منگنز هستند که استرس را خنثی میکنند. جالبتر: اشک ناشی از غم ترکیب شیمیایی متفاوتی با اشک بریدگی پیاز دارد. پس گریه یک مکانیسم پالایش طبیعی بدن است. هیچوقت ناامید نشدن یعنی پذیرش این چرخه زیستی.
راهکار:
این متن یک مانترای عملی برای روزهای سخت است. نکته روانشناختی: گریه کردن به جای سرکوب احساسات، باعث ترشح اندورفین و کاهش هورمون استرس میشود. پیشنهاد میکنم یک «جعبه آرامش» شخصی بسازید شامل موسیقی، یک دفترچه یادداشت و عکسهای خوشحالکننده تا در لحظههای ناامیدی از آن استفاده کنید.