تکرار یا زمان؛ کدام ما را پیر میکند؟:
وقتی رویداد تازهای رخ میدهد، مغز سیناپسهای جدید میسازد و زمان را «بلند» تجربه میکنیم؛ اما در تکرار، همان مسیرها فشرده و خلاصه میشوند. به همین دلیل بزرگسالی سریعتر از کودکی میگذرد: نه چون زمان تند میشود، بلکه چون تازگی کم میشود. آیا میتوان با ایجاد تجربههای کوچک نو، سرعت ذهنی پیری را کم کرد؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر هم دید: اگر تکرار را آینهای برای خودشناسی ببینیم، هر روز تکراری فرصتی است برای توجه به جزئیات تازه. یک «جزء تغییر» کوچک بسازید؛ مثل مسیر جدید یا موسیقی تازه. همین تغییر کوچک، ادراک زمان را کش میدهد.