دلیل تغییر ناگهانی آدمها؛ کاش قبل از عوض شدن حرف میزدند:
مغز آدمها از بیپاسخی بیزار است؛ هر تغییری در دیگران، مدارک پاداش را فعال میکند و وادارمان میکند دنبال «چرا» بگردیم. جالبتر اینکه روانشناسان میگویند ذهن معمولاً بهجای علت واقعی، به «توضیح رضایتبخش» رضایت میدهد؛ همان جایی که آدم خودش را مقصر فرض میکند. پس تلاش برای درک تغییر دیگران، اغلب تلاش برای آرام کردن پیشپیشانی خودمان است، نه کشف حقیقت.
راهکار:
گاهی تغییرِ دیگری هیچوقت برای تو نبوده؛ تو فقط در مسیر رشد او سهمی داشتی. دنبال دلیلِ رفتارش نباش؛ همان «بیپاسخی» بزرگترین جواب است: آدمی که بخواهد بماند، برای ماندن حرف میزند.