رها کردن آدم‌هایی که به زور اهمیت می‌دهند:
در روانشناسی اجتماعی، اصرار بر نگه داشتن آدم‌هایی که حضورشان اجباری است، دقیقاً خطای «هزینه هدر رفته» است: مغز به جای ارزیابی سود آینده، به سرمایه‌گذاری گذشته وزن می‌دهد. جالب‌تر این‌که پژوهش‌ها نشان می‌دهند رد شدن از سوی کسی که بی‌علاقه است، همان نواحی مغزی درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ پس حس ناخوشایندِ «به زور اهمیت دادن» یک واکنش عصبی به نابرابری رابطه است.
راهکار:
در روانشناسی روابط، «اهمیت دادن از سر اجبار» اغلب به سبک دلبستگی اجتنابی یا احساس گناه برمی‌گردد، نه میل واقعی. از این زاویه، رها کردن آن رابطه را نه یک شکست، بلکه حذف نویز احساسی ببین؛ چون مغز برای حفظ عزت نفس، به روابط دوسویه نیاز دارد، نه نگه داشتن کسی که فقط حضور فیزیکی دارد.