رعد و برق تابستانی

جهان ماییم؛ اقیانوس عمیق و رعد تابستان:

در علوم اعصاب، «شناخت تجسم‌یافته» می‌گوید مغز برای فهم خودآگاهی همان مدارهای حس بدنی را به کار می‌برد که عمق و طوفان را تجربه می‌کند؛ پس تشبیه خود به اقیانوس و رعد فقط شاعرانه نیست، نقشه‌ای نورونی از حال درونی است. جالب است که هر دو استعاره هم عمق دارند هم تخلیهٔ انرژی.

راهکار:

این متن را می‌توان به یک تمرین کوتاه تبدیل کرد: سه حالت درونی‌ات را مثل پدیده‌های طبیعی نام‌گذاری کن (اقیانوس آرام، موج خروشان، رعد کوتاه) و زیر هر کدام یک رفتار کوچک روزانه بنویس. این کار انتزاع «جهان ماییم» را به مشاهده‌پذیری شخصی تبدیل می‌کند.