کنار آمدن با غم؛ پذیرش غم به جای جنگیدن:
در روانشناسی، جنگیدن با غم آن را قویتر میکند؛ به این پدیده «اثر بازگشتی» میگویند. پژوهشها نشان میدهند پذیرش هیجان منفی، فعالیت آمیگدال را کاهش میدهد و سطح کورتیزول را پایین میآورد. در فلسفه رواقی نیز غم دشمن نیست؛ بخشی از نظم طبیعی است و انکارش رنج را دو برابر میکند. اگر غم همسفر پایان راه است، آیا مقاومت در برابرش فقط خستگی اضافه نیست؟
راهکار:
این تصویر را میتوان از زاویه درمان پذیرش و تعهد بازخوانی کرد: غم قرار نیست حذف شود، بلکه با باز کردن فضا برایش از شدتش کاسته میشود. همسفر دیدن غم، استعارهای دقیق از کاهش اجتناب هیجانی است؛ به جای صرف انرژی برای طرد آن، میتوان غم را نشانه ارزشمندی چیزی از دسترفته دید.