پارادوکس پذیرش: هرچه بیشتر بخواهیم دیگران را تغییر...
پذیرش دیگران همانطور که هستند:
پارادوکس پذیرش: هرچه بیشتر بخواهیم دیگران را تغییر دهیم، مقاومت روانی بیشتری برمیانگیزیم؛ کنترل بیرونی انگیزه درونی را تضعیف میکند. پژوهشها نشان میدهد پذیرش بیقید طرف مقابل، رضایت رابطه را پیشبینی میکند—البته پذیرش با تأیید همه رفتارها یکی نیست. مرز میان پذیرش و بیتفاوتی کجاست؟
راهکار:
پذیرش یعنی دیدن واقعیت بدون قضاوت، نه تأیید همه رفتارها؛ از همین تفکیک، مرز سالم و رابطه بدون کنترل شکل میگیرد.