اجازهی گریه کردن؛ چرا لازم نیست همیشه قوی باشیم؟:
اشک عاطفی فقط آب و نمک نیست؛ پژوهشها نشان میدهند این اشک حاوی کورتیزول و آدرنوکورتیکوتروپین است، یعنی بدن از راه گریه مواد استرسزا را دفع میکند. بعد از گریه، اکسیتوسین و اندورفین آزاد میشود و ضربان قلب تنظیم میشود. در روانشناسی به این «خودتنظیمی هیجانی» میگویند. در برابر، تظاهر به قدرت نوعی اجتناب تجربهای است که استرس را مزمن میکند. اگر بدن برای فروپاشی علامت میدهد، شاید دارد از شما محافظت میکند.
راهکار:
فروپاشی همیشه پایان نیست؛ گاهی سیستم روانی برای بازسازی، خودش را موقتاً از حالت انجماد بیرون میآورد. بهجای «قوی بودن»، شاید هدف «منعطف بودن» باشد: آدمی که میتواند خرد شود، خوب گریه کند و دوباره سرهم شود. این یک مهارت است، نه ضعف.