پذیرفتن حقیقت عشق

گاه می‌اندیشم که شاید این عشقِ نادیده، خودِ حقیقتِ وجودِ من است؛ حضوری بی‌صدا در عمقِ جانم. روزها می‌آیند و می‌روند، و من در سکوتِ خویش، حضورِ تو را در غیابت حس می‌کنم. این، نه جنون است و نه اندوه، بلکه پذیرفتنِ حقیقتی‌ست که شاید هرگز به زبان نیاید...!💤️