معنی واقعی «پسر خوب» و وفاداری در رابطه:
تحقیقات عصبشناختی نشون میده که موندن پای کسی فقط به خاطر عشق نیست؛ ترشح اکسیتوسین و دوپامین در تعهد بلندمدت، حس امنیت و آرامش میده. اما این واکنش بیولوژیک گاهی باعث میشه آدمها در رابطههای ناسالم هم بمونن. به نظر شما مرز بین وفاداری واقعی و عادت کجاست؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: موندن مهمه، اما «کی» موندن؟ اگر دختر هم به همان اندازه خوب باشه، رابطه متقابل و پایدار شکل میگیره. نظر شما چیه؟