شیطانهایی با نقاب انسان؛ نگاهی به دورویی:
در روانشناسی، «تئوری مدیریت برداشت» میگوید ما دائماً در حال اجرای یک نمایش اجتماعی هستیم تا برداشت دیگران را مدیریت کنیم. این «نقاب» آنقدر قوی است که حتی خودمان باورمان میشود. جامعهای پر از بازیگران تکنفره. آیا میتوان برای لحظهای نقاب را کنار گذاشت بدون آنکه ترس از قضاوت، خودِ واقعی را بلعیده باشد؟
راهکار:
این ایده را میتوان با نگاهی به مفهوم «شیطانهای روزمره» گسترش داد: کدام رفتارهای عادی و پذیرفتهشده در جامعه امروز، دقیقاً همین نقابزدن را تمرین میکنند؟