پشت کردن به آدم ها

تنهایی وقتی به خودت برمی‌گردی؛ رد کفش‌های خودت روی صورتت:

حافظهٔ رویدادی برخلاف تصور، یک ویدیوی ضبط‌شده نیست. هر بار به گذشته فکر می‌کنی، همان خاطره در مغز با جزئیات تازه بازنویسی می‌شود؛ یعنی «رد کفش‌ها»یی که الان می‌بینی، بیشتر متعلق به لحظهٔ حال است، نه آن زمان. هویت تو یک پیش‌نویسِ همیشه متغیر است؛ اگر این را بدانی، باز هم دنبال سایه‌هایی می‌گردی که بیرون از خودت رها کرده‌ای؟

راهکار:

این تصویر را برعکس بخوان: رد کفش‌ها روی صورت خودت، یعنی فقط خودت بودی که در تمام این سال‌ها از خودت فرار می‌کردی؛ حالا برگشته‌ای تا اولین قدم را دقیقاً جای پای خودت بگذاری.