پشیمونی در عشق

ته عشق‌ها پشیمونی؛ ریشه روان‌شناختی حسرت در رابطه:

جالبه بدونین در نوروساینس عشق، منطقه‌ای به اسم «اینسیولای قدامی» وقتی فعال می‌شه که حس پشیمونی رو تجربه می‌کنیم – دقیقاً همون جایی که درد فیزیکی هم پردازش می‌شه. یعنی پشیمونی عشقی از نظر مغز با یه ضربه‌ی واقعی برابری می‌کنه. چه نشونه‌ای از مغزت رو جدی می‌گیری قبل از اینکه دلت رو بدی؟

راهکار:

این حس رو می‌شه از زاویه‌ی نوروساینس نگاه کرد: وقتی مغز از یه رابطه خاطره‌های تلخ رو بیشتر از شیرین به‌خاطر می‌سپاره، یعنی دوپامین کمتری ترشح کرده و کورتیزول بالا رفته. عشق‌هایی که تهش پشیمونیه، معمولاً از اونایی هستن که «عجله در تصمیم» و «فقدان مرز» داشتن. برای دفعه بعد، قبل از شیرجه زدن، یه لیست از «چیزایی که تحمل نمی‌کنی» بنویس.

کسی که دوستت داره میمونه:

بیا دوباره بسازیم؛ راهکار جبران پشیمانی در رابطه:

تحقیقات علوم اعصاب می‌گوید هر بار یک خاطره را به یاد می‌آوریم، مدار عصبی آن دوباره فعال و بازنویسی می‌شود؛ به این می‌گویند «بازیابی-بازتدوین». یعنی خاطره‌ی تولد و پشیمانی الان، نسخه‌ی بازنویسی‌شده‌ی ذهن توست نه حقیقت عینی. پس بازسازی فقط برای آینده نیست؛ می‌تواند خاطره‌ی گذشته را هم تغییر دهد. کدام خاطره را دوباره می‌نویسی؟

راهکار:

یک قدم بعدی: این جمله را از یک آرزوی کلی به یک پیشنهاد مشخص تبدیل کن؛ مثلاً زمان و مکان را معلوم کن و بگو «همین آخر هفته بیا درباره چیزی که شکست، روراست حرف بزنیم». به‌جای «همه چیو» که مبهم است، دقیق بگو کدام بخش رابطه را می‌خواهی بازسازی کنی.