پشیمانی و افسوس

معنای «کاش ای کاشی وجود نداشت»؛ چرا حسرت می‌خوریم؟:

مغز آدم‌ها وقتی به «ای کاش» فکر می‌کنه، ناحیه‌ای به نام قشر پیش‌پیشانی فعال می‌شه که مسئول «تفکر خلاف واقع» است؛ یعنی شبیه‌سازی دنیای جایگزین. مطالعات نشون می‌ده حسرتِ کارهای نکرده، با گذر زمان قوی‌تر از حسرتِ کارهای کرده می‌شه، چون ذهن می‌تونه برای «عمل نکردن» بی‌نهایت سناریوی بهتر بسازد. آیا حذف «ای کاش» یعنی حذف توانایی یادگیری؟

راهکار:

این جمله بیش از اینکه حسرت باشه، یک جور آگاهی ست؛ چون وقتی می‌گیم «ای کاش نبود»، در واقع فهمیدیم که خیلی از رنج‌ها از مقایسه‌ی ذهن با یک گذشته‌ی خیالی میاد. اگه «ای کاش» رو به سیگنال تغییر نگاه کنی، همون حسرت تبدیل به نقشه‌ی راه می‌شه.