پشیمانی از محبت کردن

شرم از ارزش قائل شدن برای آدم‌های بی‌لیاقت:

پدیده‌ی «توجیه تلاش» در روانشناسی می‌گوید: مغز برای کاهش ناهماهنگی شناختی، کسانی را که رویشان سرمایه‌گذاری کرده‌ایم ارزشمندتر از واقعیت نشانمان می‌دهد. حتی وقتی شواهد خلاف می‌بینیم، سرمایه‌گذاری قبلی مانع قضاوت بی‌طرفانه می‌شود. پس شرمندگی‌ات نشانه‌ی در هم شکستن یک خطای ذهنی است، نه اثباتِ زودباوری‌ات. آیا تا به حال به همان آدم دوباره فرصت داده‌ای؟

راهکار:

این حس شرم، در واقع آینه‌ی مهربانی توست؛ ارزشی که دادی از تو بود، نه از آنها. اگر باز هم انتخاب کنی، با چشم بازتر و مرز روشن‌تر، همان قلبِ سخاوتمند را حفظ کن.