جهان و رنجهای پیشبینینشده: آنچه جان نمیدانست:
مغز انسان به طور طبیعی سوگیری منفی دارد: اتفاقات بد را سه برابر قویتر از خوبها به خاطر میسپارد. این مکانیسم بقا باعث میشود به نظر برسد زندگی فقط رنج است، در حالی که آماریتر، لحظات خنثی و مثبت اکثریت را تشکیل میدهند. آیا این دانش میتواند زاویه دید ما را نسبت به «آنچه جان نمیدانست» تغییر دهد؟
راهکار:
این جمله را میتوان به یک یادآوری قدرتمند از «اثر پیشبینی ناپذیری» تبدیل کرد: اگر جان میدانست، شاید از حرکت بازمیایستاد؛ اما ندانستن، موتور شجاعت و تجربه است. به جای حسرت، به هر سختی به چشم پلی به رشد نگاه کن.