شباهت عجیب تو با دریا و ریا؛ غرق و پسزده شدن:
دریای واقعی هم همین کار رو میکنه: امواجش اول تو را به ساحل میکشونن، بعد با جریان برگشتی (ریپ جریان) ناگهان میکشنت به عمق. نکته جالب اینه که فرار از ریپ جریان برخلاف غریزهست - باید شناور بمونی و به پهلو حرکت کنی، نه مستقیم به ساحل. آیا این استعارهای از راهکار مقابله با "ریا" در رابطهها نیست؟
راهکار:
این متن رو میشه از زاویه روانشناسی دلبستگی ناایمن هم نگاه کرد: کسی که جذب یه شخص "دریاوار" میشه، همزمان هم مجذوب عمق و رمز و رازش میشه هم از پسزدنهای ناگهانیاش میترسه. شاید دریا اینجا استعاره از آدمهایی باشه که با جاذبه و طرد متناوب، اعتماد رو خرد میکنن.