پیری روح: وقتی غم زودتر از عمر، تو را پیر میکند:
این جمله به زیبایی مرزی ظریف میان پیری جسمانی و پیری روح ترسیم میکند. گذر سالیان تنها یک بعد از کهولت است؛ بعد دیگر آن تجربهی عمیق رنجها و غمهاست که میتواند حتی در جوانی، روح را فرسوده کند. این پدیدهای است که از دیرباز در ادبیات و فلسفه، تحت عنوان "کهولت زودرس" روحی مورد تأمل بوده است.
راهکار:
برای محافظت از روح در برابر فرسودگی ناشی از غم، اهمیت ارتباط با دیگران و بیان احساسات را دستکم نگیرید. صحبت کردن و شریک شدن غمها میتواند بار سنگین آن را سبکتر کند و از «پیری روح» جلوگیری کند. به دنبال راههای سالم برای پردازش احساساتتان باشید.