دوستت دارم به اندازه تمام پلک زدنهایت:
مغز انسان هنگام پلک زدن، تاریکی کوتاه را با پیشبینی پر میکند و حدود ۱۰٪ زمان بیداری را از آگاهی پنهان میسازد؛ پدیدهای که به سرکوب پلک زدن معروف است. عشق هم شاید شکافهای غیبت را با تداوم خیال پر میکند.
راهکار:
این جمله عشق را به زمان و حس بدنی گره میزند؛ پلک زدن نه واحد اندازهگیری، بلکه اعتراف به ناپایداری لحظه است. اگر بخواهی عمیقترش کنی، بگذار عشق در فاصلههای بین دو پلک هم ادامه پیدا کند: جایی که چشم بسته است و حضور، از دیدن پیشی میگیرد.