دیگر شعر نمیخوانم: سکوتی که حرفها دارد:
این جمله کوتاه، دریچهای به دنیای پیچیده احساسات و ارتباطات انسانی میگشاید. گاهی، انصراف از بیان کلامی، خود اوجِ رساندنِ یک پیام است؛ فریادی از سکوتی که سنگینتر از هر واژهای، ناگفتههای عمیقی را به همراه دارد.
راهکار:
گاه سکوت، گویاتر از هزاران واژه است. به جای بازگو کردن احساسات، اجازه دهید دلتان با زبانِ نگاه و حضور، ناگفتهها را فریاد بزند. این خود، نوعی شعرِ بیبدیل است.