پایان خوب آدم خوب

از چی می‌ترسی؟ خدا دل پاک را بی‌پایان نمی‌گذارد:

در روان‌شناسی به این باور که آدم‌های خوب همیشه پایان خوبی دارند «خطای دنیای عادلانه» می‌گویند؛ ذهن برای تحمل بی‌نظمی جهان، داستان پاداش و کیفر می‌سازد. نکته‌ی جالب این است که امیدواری واقعی در مغز با افزایش دوپامین همراه است، اما اگر با برنامه‌ریزی همراه نشود، می‌تواند ریسک‌پذیری کور ایجاد کند. پس ترسیدن طبیعی است، اما باید ما را به فکر کردن وادار کند، نه فقط به چشم‌بستن.

راهکار:

این جمله یک باور امیدبخش است، اما می‌توان آن را دقیق‌تر کرد: قلب پاک به معنای بی‌خطا بودن نیست، بلکه یعنی نیت و مسیر درست. اگر ترس را کنار بگذاریم ولی مسئولیت انتخاب‌هایمان را هم بپذیریم، همان اعتماد به خدا عملی‌تر می‌شود.