نترسیدن از آینده

پایان درس‌های سخت با امیدواری:

از آینده نترس چون تو هستی:

آیا می‌دانستید مغز انسان در مواجهه با عدم قطعیت آینده، همان ناحیه‌ای (insular cortex) را فعال می‌کند که درد فیزیکی را پردازش می‌کند؟ ترس از آینده واقعاً «دردناک» است! اما وجود یک شخص امن در تصویر آینده، مسیر عصبی را تغییر می‌دهد و دوپامین و اکسی‌توسین آزاد می‌کند. به همین دلیل است که «تو در آینده‌ای» می‌تواند یک داروی طبیعی ضداضطراب باشد. شما هم این حس امنیت رو تجربه کردین؟

راهکار:

این حس اعتماد به حضور طرف مقابل در آینده، یادآور مفهوم «امنیت دلبستگی» در روانشناسی است؛ جایی که ذهن با تصویر یک چهره امن، مدارهای ترس را خاموش می‌کند. اگر این حس رو تجربه می‌کنید، بدانید که پایه‌ای محکم برای رابطه‌تان دارید.

از چی می‌ترسی؟ خدا دل پاک را بی‌پایان نمی‌گذارد:

در روان‌شناسی به این باور که آدم‌های خوب همیشه پایان خوبی دارند «خطای دنیای عادلانه» می‌گویند؛ ذهن برای تحمل بی‌نظمی جهان، داستان پاداش و کیفر می‌سازد. نکته‌ی جالب این است که امیدواری واقعی در مغز با افزایش دوپامین همراه است، اما اگر با برنامه‌ریزی همراه نشود، می‌تواند ریسک‌پذیری کور ایجاد کند. پس ترسیدن طبیعی است، اما باید ما را به فکر کردن وادار کند، نه فقط به چشم‌بستن.

راهکار:

این جمله یک باور امیدبخش است، اما می‌توان آن را دقیق‌تر کرد: قلب پاک به معنای بی‌خطا بودن نیست، بلکه یعنی نیت و مسیر درست. اگر ترس را کنار بگذاریم ولی مسئولیت انتخاب‌هایمان را هم بپذیریم، همان اعتماد به خدا عملی‌تر می‌شود.