پایان یک فصل زندگی

وقتی مخاطب یک نمایش قدیمی نیستی:

در روانشناسی، «تئوری نقش‌ها» می‌گوید ما در زندگی اجتماعی‌مان مثل بازیگرانی هستیم که نقش‌هایی را می‌پذیریم و رها می‌کنیم. رها کردن یک نقش، حتی اگر داستانش خوب باشد، اغلب نشانه‌ای از رشد فردی یا تغییر در «صحنه» اصلی زندگیمان است. جامعه‌ی تاو فکر می‌کنه رها کردن کدوم نقش، سخت‌تره؟

راهکار:

این جمله می‌تواند نقطه شروع یک «بایوگرافی احساسی» باشد: لیستی از نمایش‌هایی که زمانی مخاطبش بودی و اکنون نیستی را بنویس. الگوی پیشرفت یا تغییر مسیرت چیست؟