افسوس فراموشی؛ وقتی تلاش برای نابود کردن خاطره جوانی را میبلعد:
جالب است بدانید مغز انسان خاطرات احساسی دوران جوانی را به دلیل ترشح هورمونهای استرس و نوراپینفرین با وضوح بیشتری ثبت میکند. این یعنی هرچه بیشتر برای فراموشی تقلا کنی، مسیرهای عصبی آن خاطره فعالتر میشوند و عملاً فراموشی را ناممکن میسازند. به این پدیده «اثر خرس سفید» میگویند: سرکوب یک فکر، آن را پررنگتر میکند. به نظر شما راه درست عبور از این خاطرات چیست؟
راهکار:
جوانیات را فراموشی تباه نکرد، که مبارزه با فراموشی تباه کرد. ذهن مثل تلهٔ انگشتچینی است: هرچه بیشتر تقلا کنی، گیر میافتی. شاید رهایی از این حسرت، از پذیرش این حقیقت شروع شود که فراموشی قرار نیست اختیاری باشد.